نژادپرستی در ورزش، معضلی با سابقه طولانی

کاووس اختری


persiran.se | Fri, 12.10.2012, 12:07

image
بوسه هانسون
بازی هفته پیش تیم های آ.ا.ک سولنا و یوله از سری مسابقات باشگاههای لیگ برتر سوئد، جنجال برانگیز شد. نه به دلیل نتیجه آن که باخت تیم استکهلمی بود، بلکه به خاطر جملاتی که در پخش رادیوئی این بازی شنیده شد.شنوندگان رادیو بارها صدای کسی را شنیدند که از تعویض ها و بازی آ.ا.ک ناراضی بود و بازیکنان این تیم را " سیاه سوخته" می خواند و از کلماتی نژادپرستانه در مورد بازیکنان تیره پوست این تیم استفاده می کرد. با توجه به اعتماد بالا به شبکه ورزش رادیو سوئد و حرفه ای بودن این رسانه، پخش این کلمات که می توان برداشت های نژادپرستانه از آنها داشت، بعید یود و باعث اعتراضات بسیار مردمی شد.
جریان از این قرار بود که بوسه هانسون هفتاد ساله،،مفسر و گزارشگر قدیمی فوتبال، که یکی از طرفداران آ.ا.ک است، برای فرار از سرمای ورزشگاه روسوندا، به اتاق پخش شکبه چهار رادیو سوئد پناه می برد. دوست قدیمی او ماتس استراندبری که گزارشگر این بازی بود او را به درون اتاق پخش رادیو دعوت کرده بود تا گرم شود، بی خبر از اینکه صدای بوسه هانسون که با خودش حرف میزد، بر روی آنتن رفته است. پس از اتمام بازی، بوسه هانسون برای دفاع از خود به خبرنگاران گفت که کلمه "سیاه سوخته " برای او و نسل او معنی نژادپرستانه ندارد و او نمی دانسته که صدایش از رادیو پخش می شود.
البته هانسون حق دارد، او احساس بدی از استفاده از این کلمه ندارد، اما تیره پوستانی که این سخنان را می شوند، چه احساسی دارند؟ سوالی که ظاهرا به بوسه هانسون و همفکرانش ربطی ندارد!
متاسفانه دنیای ورزش پر از افرادی نظیر بوسه هانسون است. اگر در رختکن یکی از تیمهای ورزشی میکروفونی نصب شود و صدای بازیکنان، مربیان و مسئولین ضبط شود، اگر شوخی های نژادپرستانه و زن ستیزانه این افراد بر روی نوار ثبت شود، فکر نمی کنم هیچ رسانه ای جرات پخش آن را داشته باشد، چرا که بدون شک دادگاهی خواهد شد. بینندگان تلویزیونی و شنوندگان رادیوئی، شانس آورده اند که صدای بازیکنان در درون زمین را نمی شنوند که به هم و به رقبا چه می گویند. برخی اوقات که دوربین روی بازیکنی زوم می کند، از روش لب خوانی، می شود تشخیص داد که چه حرفهائی رد و بدل می شود. این اتفاق دقیقا برای جان تری کاپیتان سابق تیم ملی انگستان و باشگاه چلسی رخ داد که سال گذشته یکی از بازیکنان سیاه پوست حریف را با کلمات توهین آمیز و نژادپرستانه خطاب کرده بود. تصاویر تلویزیونی و لب خوانی از این بازیکن، باعث شد که او نه تنها دادگاهی شود بلکه ازکاپیتانی و تیم ملی انگلستان نیز کنار گذاشته شود. با تجربیاتی که خود من دارم و از دیگران نیز شنیده ام، جان تری تنها نیست. اگر بخواهند که بازیکنان خاطی را تنبیه کنند، تیمهای ورزشی با مشکل کمبود بازیکن روبرو می شوند!!
برای این افراد گفتن این کلمات عادی است و در دنیای آنها نژادپرستی و یا زن ستیزی محسوب نمی شود. اینها تربیت شدگان نسلی هستند که شوونیسم و برتری جوئی نژادی، از روزمرگی ها بوده ومحبوس در دنیای کوچک خود ، قادر به پیش رفتن با زمان نیستند.
در سوئد، تیمهای پایه ، بسیار به این مسئله توجه می کنند. مربیان و مسئولان تیمهای ورزشی پایه، وظیفه ای سنگین برای تربیت نسلی جدید از ورزشکاران دارند، نسلی که باید از پایه، تفکر برابری جنسی و نژادی را بیاموزند و در آینده، دنیای ورزش را از این مسائل پاک کنند. تا آن زمان، بوسه هانسون ها و جان تری های دیگر خواهند آمد که اگر بد شانس باشند و صدا یا تصویرشان ضبط شود، باعث سرافکندگی دنیای ورزش شوند.


Bookmark and Share